Dag van de Persvrijheid

Vandaag 3 mei 2010 is de Dag van de Persvrijheid. Er wordt stilgestaan bij alle journalisten die hun werk niet of nooit meer kunnen doen. Er blijven regimes die de vrije pers niet kunnen waarderen. Er valt gelukkig ook iets te vieren. Artikel 19 van Universele Verklaring van de Rechten van de Mens wordt volgens het UNESCO steeds minder een loze letter.

Het UNESCO viert de Dag van de Persvrijheid met een congres over de vrijheid van informatie: het recht om te weten. Iedereen heeft het recht op de kennis van organisaties en overheden. De directeur-generaal Irina Bokova stelt dat “The right to know is central for upholding other basic rights, for furthering transparency, justice and development. Hand-in-hand with the complementary notion of freedom of expression, it underpins democracy,”

Als ik dat lees moet ik onwillekeurig denken aan burgers die overladen worden met metersdikke dossiers. Het is een fijn idee dat burgers organisaties en overheden elkaar met equal arms tegemoet kunnen treden, maar is gelijkheid in informatie nog mogelijk? Verder denk ik aan de wenselijkheid van alles weten. Soms is het ook wel fijn om dingen niet te weten. Bijvoorbeeld hoe reclame en andere overredende communicatie tot op de letter worden afgestemd met behulp van wetenschappelijke kennis. Bokova koppelt persvrijheid wel aan een doel, namelijk democratie. Terecht naar mijn idee, maar of alle informatie die de media over ons uitstorten nu werkelijk aan dit doel bijdragen betwijfel ik.

Nog één laatste opmerking over persvrijheid. Vorige week postte ik een persbericht op de website van de Groninger Gezinsbode. Deze lokale krant biedt mensen de mogelijkheid ook hun eigen nieuws te plaatsen. Ik vermoed dat de titel Het Leven is Zinloos. de redactie niet beviel want na enkele uren was het al verwijderd. Persvrijheid betekent blijkbaar eveneens dat de pers bepaalt waar over geschreven wordt en waar over niet. Nee, censuur is de wereld nog lang niet uit.