Twente kampioen

Dat mag gevierd worden! Twente kampioen. Voor het eerst in haar geschiedenis is de club kampioen geworden. Ik vraag me af of de Tukkers ook op een boerenwagen zullen worden rondgereden zoals wij dat vroeger werden. Eén ding weet ik wel, het zal een mooi feestje worden daar in Twente. Want als Twentenaren iets kunnen dan is het een goed feestje bouwen. Geen agressie of andere ongeregeldheden, maar gewoon broederlijk onder elkaar de bloemetjes buiten zetten, of met bier gooien, dat hoort er gewoon bij daar.

Dat zou je in Rotterdam eens moeten proberen: bier gooien. Daar kom je niet mee weg. Kwestie van cultuur. Tukkers hebben natuurlijk ook hun grenzen, maar wanneer je die bereikt krijg je altijd nog eerst een waarschuwing. Ook een kwestie van cultuur. En zo’n kamioenschap is natuurlijk ook een cultureel fenomeen van jewelste. Kampioen worden, de beste zijn is het enige dat telt in onze cultuur. Natuurlijk gaan de nummers twee en drie nog voor Europees voetbal, maar het gaat toch om de eerste plaats. De nummers twee zie je niet gehuldigd worden op het stadsplein, ik bedoel maar.

Nu wil ik de feestvreugde niet teveel dempen, maar volgende week gaat het leven natuurlijk gewoon weer verder. Dan moet het leven weer op een nieuw doel worden afgestemd. Zonder doel geen leven toch? Ik vraag me af of ze daar al psychologen voor in dienst hebben tegenwoordig. Coaches die je na de euforie helpen om weer te wennen aan het gewone leven. Gewoon jezelf, zonder hormonen en andere stofjes die je een jubelstemming bezorgen. Of kun je dat gewoon al van jezelf? Vast wel, en anders maar gewoon weer kampioen worden Twente!