Categories
Columns

Ontwaken

De toneelvloer ligt er verlaten bij. Het weinige licht dat nog brandt, doet er een stoffig schijnsel oplichten. Hoe ver de vloer reikt is niet te zien. Achteraan gaat zij over in een mat gitzwart van duisternis. Het is tegen die achtergrond dat schimmige beelden zich aftekenen. Een man doolt ijlings met een doodshoofd in zijn handen over de vloer. Het beeld verschijnt, vervaagt, lost op en verschijnt. Zo nu en dan mengt het zich met een ander figuur dat nog rustelozer dan wat zijn meester lijkt te zijn over de toneelvloer schiet. Ze tarten de wetten, maar zijn onderling in harmonie. Het zijn beelden van de uitvoering van gisteren. Deze tijd op de toneelvloer, liggend tussen de laatste repetitie en de eerste toeschower, is voor hun. Onwillend om verloren te gaan, te worden tot enkel geschiedenis leggen zij beslag op de ruimte en verbinden de scènes op hun eigen manier.

De acteurs zelf zijn zich niet bewust van hun tweede optreden hier. Zij wachten achter de coulissen, in de kleedruimtes. Ook het publiek wordt niet bewust van deze versie en leeft met de gister ervaren versie. Het nieuwe publiek is al hoorbaar. Door de open deuren van de zaal is hun rumoer en bewegen reeds hoorbaar, maar zij mogen niet, nog niet.
De spanning stijgt langzaam. Zonder ook maar een enkele toeschouwer in de zaal is het te merken. De schimmen laten zich niet verwijderen, zij hebben recht op de volle tijd, maar maken toch stilaan plaats voor de echte voorstelling. Ze lijken uitgespeeld, maar onmogelijke wendingen maken het een oneindig verhaal.

Vanaf de toneelvloer is te horen hoe de gong klinkt. Zij maant de toeschouwers om haast te maken. De laatsten trekken de zaal door, nemen plaats en na een laatste blik om zich heen, een laatste woord tegen hun metgezel zinken zij in hun stoelen. Wanneer de magneten hun ijzeren grip lossen, vallen de deuren in hun gesloten positie terug. Het verstilt. Het licht in de zaal dimt en de aandacht van de toeschouwers verplaatst zich naar de toneelvloer. Een gong verschijnt en… Hij ontwaakte.

TIP : bekijk ook eens deze site over de grootste uitdaging van deze tijd, namelijk je leven zin geven in een wereld die geen zin meer lijkt te bieden.

By Jasper

Jasper studeerde filosofie in Groningen. Sinds 2008 schrijft hij columns, gewoon om zijn pen te proberen. Hij wordt wel eens de nieuwe Martin Bril genoemd. Ook bij Jasper is het alledaagse terug te vinden. Zijn columns verschijnen ook op dumpjekunst.nl en eerder bij kvk netwerk, cnv zelfstandigen en snelafstuderen.nl. Een thema dat in veel columns op één of andere manier terugkomt, is de onttovering van zijn wereld.