Categories
Columns

Vloeken

Mensen die vloeken. Wat een prachtig gezicht. Heerlijk! Ik wou dat ik zo vloeken kon. Mensen die vloeken die geven tenminste nog ergens om. Die vinden het erg als de trein vijf minuten te laat is. Heel erg zelfs! De meneer die ik laatst zag zitten die bleef maar vloeken. En dan vooral met nadruk op de g; het was ook nog een noorderling dus die g klonk lekker rauw. Waarom hij vloekte weet ik niet precies. Zijn vrouw had even daarvoor opgemerkt dat de klokken op het perron van Amsterdam Centraal niet gelijk liepen, maar dat was het vast niet. Niet dat ik de aangewezen persoon ben om dat vast te stellen, ik vind het sowieso moeilijk voorstelbaar dat je nog ergens om vloekt. Dus wat mij betreft had het net zo goed om die opstandige klokken kunnen zijn.

Vloeken betekent toch dat er iets is dat je belangrijk vindt? Waarom anders vloeken? Maar wat kun je vandaag de dag nog belangrijk vinden? Alles is toch te relativeren? Ik las van het weekeinde weer eens iets filosofisch. Filosofie van de moderne tijd om precies te zijn en dan lijkt het wel alsof niets meer belangrijk is. Dat Nietzsche gelijk had dat er niets meer is om voor te leven. Alle hogere doelen zijn uitgegomd. God is dood zei Nietzsche. Hij zei er ook gelijk bij dat het nog wel eens eeuwen kon duren voordat de mens de gevolgen hiervan door zou hebben. Als ik die meneer dan weer zie vloeken, dan denk ik dat Nietzsche daar gelijk in had.

By Jasper

Jasper studeerde filosofie in Groningen. Sinds 2008 schrijft hij columns, gewoon om zijn pen te proberen. Hij wordt wel eens de nieuwe Martin Bril genoemd. Ook bij Jasper is het alledaagse terug te vinden. Zijn columns verschijnen ook op dumpjekunst.nl en eerder bij kvk netwerk, cnv zelfstandigen en snelafstuderen.nl. Een thema dat in veel columns op één of andere manier terugkomt, is de onttovering van zijn wereld.