Categories
Columns

Vreemdgaan

Jack de Vries stapt op na vreemd te zijn gegaan. Jolet Plomp laat haar licht schijnen op deze zaak. “Meer dan de helft van de stellen maakt overspel een keer mee. We zouden het dus normaal moeten vinden, maar we doen alsof het uitzonderlijk is,” stelt zij in het Dagblad van het Noorden.

We zouden een voorbeeld aan het bedrijfsleven moeten nemen. Daar tolereert men overspel en niet alleen omdat verliefde mensen beter presteren. In het bedrijfsleven kan dat gewoon. Wat een verlichte mensen moeten daar rondlopen. Toevallig dezelfde mensen van de bonussen, graaicultuur, sub prime mortgages en de Brent Spar. Een weinig overtuigend voorbeeld.

Eveneens weinig overtuigend is de premisse dat overspel vaak voorkomt. Is dat al een reden om iets goed te keuren? Met diezelfde redenering zou Plomp ook een lans kunnen breken voor moord, incest en ziekte. Nee, schaf de gevangenissen maar af en sluit de ziekenhuizen. Die zaken komen zo vaak voor, die horen er gewoon bij.

In hetzelfde artikel doet Caroline van den Kommer ook eenzelfde duit in het zakje. De mens is volgens haar van nature niet gemaakt om één partner trouw te blijven. “Met hard oordelen help je [dan ook] niemand,” aldus Van den Kommer. Hier klinkt het ideaal in door dat de maatschappij ingericht dient te worden naar de natuur van de mens. De natuur van de mens is echter ongrijpbaar.

Maar als dan toch de natuur van de mens bepalend is voor wat we goed en slecht vinden, waarom nemen we het perspectief van de persoon op wie wordt vreemdgegaan dan niet mee? Onderzoek tien mensen wiens partner achter zijn of haar rug om is vreemdgegaan en de uitkomst is dat zij de meest heftige walging en verdriet uit hun leven hebben ervaren. Van nature vindt de mens vreemdgaan alles behalve goed.

Verder ligt het in mijn natuur om hier twee vrouwen te zien die een excuus zoeken om vreemd te gaan, of waarschijnlijker nog, een excuus zoeken voor het gedrag van hun partner. Dit is misschien een flauwe opmerking die ze veroordelen, maar dan zijn ze niet trouw aan hun eigen verhaal. En het is practice what you preach natuurlijk. Ze stellen immers dat zaken die in je natuur liggen, niet veroordeeld moeten worden. Wee dan degene die haar vinger heft naar mijn natuur om dat in hun verhaal te lezen! U snapt hopelijk mijn punt en dat het allerminst kwetsend is bedoeld, eerder provocerend.

En nog één provocatie om het af te maken. Waarom werken deze twee vrouwen? De vrouw is van nature toch…..? Ik bedoel maar.

By Jasper

Jasper studeerde filosofie in Groningen. Sinds 2008 schrijft hij columns, gewoon om zijn pen te proberen. Hij wordt wel eens de nieuwe Martin Bril genoemd. Ook bij Jasper is het alledaagse terug te vinden. Zijn columns verschijnen ook op dumpjekunst.nl en eerder bij kvk netwerk, cnv zelfstandigen en snelafstuderen.nl. Een thema dat in veel columns op één of andere manier terugkomt, is de onttovering van zijn wereld.