Categorieën
Columns

Liefde

De filosofie van de liefde op de werkvloer. Liefde op de werkvloer kan beperkt worden door bedrijfsbeleid. De vraag die zich opdringt, is of een bedrijf grenzen mag stellen aan het liefdesleven van haar medewerkers. Er is in ieder geval een trend gaande waarin steeds meer menselijke aspecten hun weg vinden naar de werkvloer.

Bedrijven kunnen op verschillende gronden grenzen stellen aan het leven op de werkvloer. Dit kan op grond van morele, economische en juridische overtuigingen. Welke grond een bedrijf ook kiest, de kans is groot dat er debat ontstaat.

Als uit cijfers blijkt dat op het werk ontstane relaties minder vaak stuklopen dan andere, hoe sterk is dan een bedrijfsbeleid dat relaties verbiedt juist om stabiele relaties elders te bevorderen? Hoe overtuigend is een verbiedend bedrijfsbeleid als uit psychologische studies blijkt dat een verliefd paar medewerkers productiever is? En de juridische bescherming van medewerkers zal eveneens haar tegenargumenten kennen. De laatste wordt tegenwoordig nog wel eens opgelost door het liefdescontract. Arbeidscontracten waarin medewerkers aangeven een eventuele relatie bewust en uit vrije wil te zijn aangegaan.

Als u zich wilt mengen in dat soort debatten, ga uw gang. Misschien komt u nog eens op televisie, in een programma als Rondom 10, of zoals vroeger in Het Lagerhuis. Gegarandeerd dat er iemand is die harder schreeuwt dan u of simpelweg niet gevoelig is voor uw argumenten. Een heilloze missie.

Welke gronden ook worden aangedragen voor een beperking van liefde op de werkvloer, altijd wordt de medewerker als mens, en wat is nu menselijker dan de liefde, ondergeschikt gemaakt aan een hoger doel. Dit dwingt de mens om iets van zichzelf te negeren, of in ieder geval tijdens kantooruren.

Dat gebeurt vaker. Een duidelijk voorbeeld zijn de mensen aan de lopende band in de fabrieken van Ford aan het begin van de vorige eeuw. Hun persoonlijke behoeften werden volledig ondergeschikt gemaakt aan een het hogere doel dat Ford voor ogen had. Dat doel ontstond volledig vanuit een perspectief van efficiëntie. Dit leidde tot allerlei klachten die tegenwoordig bore-out genoemd zouden worden.

Tegenwoordig zijn er vakbonden, ondernemingsraden en vertrouwenspersonen om er voor te zorgen dat de mens beter in beeld is. De ontwikkeling van deze instituten is onderdeel van een grotere trend. Een trend die het onmogelijk maakt voor bedrijven om medwerkers, of eigenlijk alle stakeholders, nog slechts vanuit één perspectief te bekijken.

Overheden en andere regelgevers, maar ook bedrijven zelf, stellen regels en richtlijnen op die ervoor zorgen dat medewerkers, en andere stakeholders, niet gebukt gaan onder de hegemonie van een alles bepalend perspectief. Maatschappelijk verantwoord ondernemen is een voorbeeld van deze trend. Het zorgt ervoor dat bedrijven vanuit steeds meer perspectieven naar zichzelf gaan kijken.

Eén van de meeste recente perspectieven die het bedrijfsleven binnendringt is dat van zingeving. Werk zou voor mensen niet alleen een bron van sociale contacten en inkomsten moeten zijn, maar ook een bron van zingeving.

U kunt natuurlijk de boot afhouden en alles zoveel mogelijk bij het oude laten. U kunt ook vooruitstrevend te werk gaan en voorop lopen in de trend van perspectieven binnenlaten. Daar wordt uw organisatie menselijker van. Het menselijke is immers niet te vangen in één perspectief.

De vraag of bedrijven grenzen mogen stellen aan het liefdesleven van hun medewerkers wordt zo naar een hoger niveau getild. Want om te weten welke perspectieven u binnenlaat, moet u weten wat menselijk is. Wat betekent het om mens te zijn? Betekent dat zoveel mogelijk winst maken? Betekent dat zoveel mogelijk omzet draaien? Betekent dat zoveel mogelijk aandeelhouderswaarde creëren? Betekent dat een zinvolle bijdrage aan de samenleving leveren? Misschien een goed idee om dat eens te horen van uw medewerkers. Of houdt u niet van ze?

Door Jasper

Jasper studeerde filosofie in Groningen. Sinds 2008 schrijft hij columns, gewoon om zijn pen te proberen. Hij wordt wel eens de nieuwe Martin Bril genoemd. Ook bij Jasper is het alledaagse terug te vinden. Zijn columns verschijnen ook op dumpjekunst.nl en eerder bij kvk netwerk, cnv zelfstandigen en snelafstuderen.nl. Een thema dat in veel columns op één of andere manier terugkomt, is de onttovering van zijn wereld.