Categorieën
Columns

Journalistieke ethiek

Stel je overleeft als enige een ramp met een neergestort vliegtuig. Je vader en moeder hebben de ramp niet overleefd en terwijl je nog van niets weet, sta je de pers te woord. Of eigenlijk weet je niet met wie je spreekt en praat je gewoon in de telefoon die de arts je voorhoudt. Je verhaal ging al de hele wereld over, maar nu krijgt het nog een extra persoonlijk tintje.

Dat persoonlijke tintje is waar de journalist van vandaag op jaagt. Het persoonlijke verhaal achter de feiten verkoopt nu eenmaal beter. Feitelijke informatie als een vliegtuigcrash die honderd levens eist, nou ja, merkte u enige beroering toen u de eerste negen woorden van deze zin las? Precies, dat doet ons niets meer. En de krant moet toch verkocht worden. Dus jaagt de journalist op de verhalen achter het nieuws.

Zo een organisatie als een krant heeft ook een overlevingsdrang en zal er alles aan doen om te overleven. Failliet gaan is een schande. Met het hoofd geheven het faillissement aanvragen omdat je weigerde het publiek te geven wat ze wil is een schande. Met het hoofd geheven naar de beurs stappen omdat je het zo goed doet in financiële zin, dat is iets om trots op te zijn.

Maar terug naar het fictieve scenario. Stel dat je dat gebeurt, dan zou je toch een beetje geld moeten verdienen voor een exclusief telefonisch interview? De krant verdient er ook aan. Dat zou toch ethisch zijn? Ik zie weer een duidelijk voorbeeld van de VOC-mentaliteit: verdienen ten koste van anderen.