Categorieën
Columns

Wereldhypotheek

Stel u staat op het punt om een huis te kopen en zoekt naar een hypotheek en u komt de volgende reclame tegen (link). Nu ben ik niet op zoek naar een huis, maar ik kwam deze week wel die reclame tegen, op straat. Ik ben blijven staan, heb me verwonderd over de inhoud en me afgevraagd of hier nu sprake was van een serieuze reclame van een hypotheekverstrekker of van een meer cynische boodschap. Het blijkt te gaan om een serieuze reclamecampagne van een organisatie die probeert “Nederlandse consumenten enthousiast” te maken voor deze hypotheek. Nu heeft dit voor mij iets wrangs.

Om te beginnen kan ik me niet voorstellen dat iemand enthousiast wordt van deze reclame. Wordt u hier nu enthousiast van? U wordt, net als ik, toch eerder overvallen door een weergaloze schaamte? Desnoods een weergaloze plaatsvervangende schaamte! De foto in dit stuk is van een vier jaar oud Kenyaans meisje Layla. Zij moet een uur lopen op blote voeten om naar school te gaan. Ik was niet gaan studeren als universiteiten reclame hadden gemaakt met de tekst: ‘jij een bul, zij een paar schoenen’. Zeker niet wanneer Layla de schoenen ook nog zou moeten terugbetalen zoals bij de wereldhypotheek het geval is. Nee, dit type reclame maakt mij niet enthousiast.

Dan het woord ‘Nederlandse consumenten’, dat heeft ook iets, iets waar ook moeilijk de vinger op te leggen is. De groep mensen die enthousiast moet worden gemaakt wordt getypeerd als consumenten en niet als personen met gevoelens en overtuigingen, maar slechts als afnemers van producten. U wordt aangesproken als iemand met geld en via uw onderbuikgevoelens; dat zou voor mij niet voelen alsof ik serieus genomen wordt. Bovendien, alsof de verdeling van welvaart een product is. Ik zou me beter kunnen vinden in een campagne die als doel heeft om “Nederlandse personen die op het punt staan een hypotheek af te sluiten te overtuigen van de meerwaarde van een Wereldhypotheek”.

Afgezien van het feit dat de arme zijn huis moet terugbetalen is het natuurlijk een goed idee. Het is mij nog wel onduidelijk wat de initiatiefnemers bedoelen met het bouwen van huizen die passen in de cultuur en de context van het land. Betekent dit dat een te bouwen huis in een sloppenwijk ook een krot wordt? Enfin, dat zal wel niet.

(photo by Evgenia (Jenny) Grinblo, Saint Paul – Minnesota – United States)

TIP : bekijk ook eens deze site over de grootste uitdaging van deze tijd, namelijk je leven zin geven in een wereld die geen zin meer lijkt te bieden.

Door Jasper

Jasper studeerde filosofie in Groningen. Sinds 2008 schrijft hij columns, gewoon om zijn pen te proberen. Hij wordt wel eens de nieuwe Martin Bril genoemd. Ook bij Jasper is het alledaagse terug te vinden. Zijn columns verschijnen ook op dumpjekunst.nl en eerder bij kvk netwerk, cnv zelfstandigen en snelafstuderen.nl. Een thema dat in veel columns op één of andere manier terugkomt, is de onttovering van zijn wereld.